Interoperacyjność?

Ciekawe który z nich jest większym zagrożeniem dla MS – IBM czy Oracle? Na konferencji Java One wystąpił zespół MS – mówi się o projekcie Apache Stonehenge (SOA) i referencyjnym rozwiązaniu StockTrade 2.0 – współpracy między serwisami WS w oparciu o wszystkie standardy WS* Security -

Companies change (maybe). In the last five years, Sun and Microsoft 
have made progress. Three years ago, representatives of both companies 
took the stage at JavaOne to discuss interoperability and early 
efforts in the Apache Stonehenge project (http://tinyurl.com/r5bq52) 
for SOA. Microsoft's StockTrader 2.0 code -- a head-to-toe .NET rewrite 
of an IBM-based Java app -- was contributed as a reference app to 
"Stonehenge" last November. It shows developers how they can interop 
with Web services by connecting an ASP.NET Web front end to business 
services and order processing services running in .NET, or the Metro 
Web Service (Java) stack on the Sun GlassFish Enterprise App Server. 
The interoperability is enabled through WS* Security and other Web 
Service standards. Developers basically use a different URI to point to 
the services and configure the security. On the back end, StockTrader 
2.0 supports SQL Server (demonstrated today) or Oracle 11g. Support for 
MySQL is on the way, according to Microsoft. During the keynote, Sun 
announced that it's contributing its Metro-based StockTrader code to 
the Apache Stongehenge project today. 

Mydełko czyli SOAP

Co guru Leyman sądzi o wyborze nośnika WS: "REST is a possible style to implement a SOA. Especially if your application deals with large messages, or will benefit from caching, or has to render results immediately to end users, etc then a REST-based SOA does make a lot of sense. If you need to expose application specific interfaces, if you need message security along a message path with varying transport protocols, if you need choreography etc etc the WSDL/SOAP/... based SOA is preferable." Profesor Frank Leyman opublikował nawet mapę drogową dla SOAP.

Inny badacz Mark Baker jest znanym człowiekiem skłaniającym się jednak ku REST (REpresentational State Transfer) krytykujący wprowadzanie do WS standardów ignorujących potrzeby usług i niepotrzebnie komplikujacych ich implementację. Wywodzi się on z obozu DCE i Corba. Twórcą i pionierem tej technologii jest Roy Fielding który jest współzałożycielem protokołu HTTP 1.1 (udostępnia swoje interfejsy poprzez raz zdefiniowane i zafiksowane na stałe metody GET i POST, podobne ale bardziej rozwiniete idee są w REST. W SOAP jest to bardziej eleastyczne, opis interfejsu jest zawarty w WSDL) i autorem definicji REST. Co daje stały interfejs do usług?

Trzy zalety: prostota (liczba punktów swobody jest niewielka), skalowalność i niezawodność.

Każdy protokół wymiany powinien mieć cztery właściwości (wg. pracy dysertacyjnej Fielding) zapewniających:

1. Identyfikację zasobu ->URI
2. Działanie na zasobach ->GET, PUT, POST, DELETE
3. Samopisywalność komunikatów
4. Hypermedia jako transport stanu semantycznego

Więcej na ten temat: RESTwiki z resources section + tutorial